نامگذاری سال‌ها از منظر حقوق عمومی

نوشته شده در حقوق بین الملل عمومی

 

ارسال شده توسط:نجمه

حضرت آیت ا... خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام نوروزی سال ۱۳۷۸، عنوانی را برای آن سال انتخاب نمودند؛ و پس از آن، این نام‌گذاری به شکل یک سنت همه ساله تکرار می‌گردد. نامگذاری سال‌های مختلف که از سال  1378 آغاز شد در حالی بود که ایشان پیش از آن نیز در پیام‌های نوروزی خود بر نکته‌ای تکیه می نمودند.

 

 

۱۳۶۹: تاکید بر «تحول درونی و اصلاح امور».

 

۱۳۷۰: تاکید بر «صبح روشنی».

 

۱۳۷۱: تاکید بر «تحکیم معنویت».

 

۱۳۷۲: تاکید بر «عدالت اجتماعی».

 

۱۳۷۳: تاکید بر «صرفه‌جویی».

 

۱۳۷۴: تاکید بر «وجدان کاری، انضباط اجتماعی، انضباط اقتصادی».

 

۱۳۷۵: تاکید بر «ضرورت پرهیز از اسراف و حفظ ثروت و منابع عمومی کشور».

 

۱۳۷۶: تاکید بر «توجه به معنویات و فضایل اخلاقی».

 

۱۳۷۷: تاکید بر «صرفه‌جویی و پرهیز از اسراف، قناعت و پایداری بر مواضع اسلامی و انقلابی».

 

 

 

۱۳۷۸: سال امام خمینی(ره). دلیل این نام گذاری همزمانی آن سال با یکصدمین سال تولد امام خمینی(ره)بود.

 

۱۳۷۹: سال امام علی(ع). دلیل این نام گذاری وجود دو عید غدیر در آن سال بود.

 

۱۳۸۰: سال اقتدارملی و اشتغال‌آفرینی.

 

۱۳۸۱: سال عزت و افتخار حسینی. دلیل این نامگذاری نیز تقارن ماه محرم با آغاز سال جدید بود.

 

۱۳۸۲: سال خدمت گذاری.

 

۱۳۸۳: سال پاسخگویی.

 

۱۳۸۴: سال همبستگی ملی و مشارکت عمومی.

 

۱۳۸۵: سال پیامبر اعظم(ص).

 

۱۳۸۶: سال اتحاد ملی، انسجام اسلامی.

 

۱۳۸۷: سال نوآوری و شکوفایی.

 

۱۳۸۸: اصلاح الگوی مصرف.

 

۱۳۸۹: همت مضاعف،کار مضاعف.

 

۱۳۹۰: جهاد اقتصادی.

 

در نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران رهبری عالی ترین مقام رسمی کشور(اصل113)و تعیین کننده سیاست های کلی نظام(بند 1 اصل110)می باشد. عبارت سیاست های کلی نظام و مشخص نمودن مقام تعیین کننده آن(رهبری)پس از بازنگری سال 1368 وارد قانون اساسی ایران شد. همانطور که در بند 1 اصل110 ق.ا  هم اشاره شده، رهبری در تعیین این سیاست های کلی از مهم ترین مقام مشورتی خود یعنی مجمع تشخیص مصلحت نظام مشاوره می گیرد.

 

در ماده 1 آیین نامه داخلی مجمع تشخیص مصلحت نظام آمده است: مجمع تشخيص مصلحت نظام در اجراي بند (1) و (8) اصل يكصد و دهم و اصل يكصد و دوازدهم و موارد ديگر مذكور در قانون اساسي و نيز اجراي حكم بيست و هفتم اسفندماه 1375 مقام معظم رهبري، موظف به «تشخيص مصلحت در موارد تعارض ميان مصوبه مجلس و نظر شوراي نگهبان» مي‌باشد و در مقام «تعيين سياستهاي كلي نظام» و «حل معضلات كشور» و نيز موارد مهمي كه «رهبري به آن ارجاع مي‌كنند» «با توجه به مجموع وظایف مقرر در قانون اساسي» به عنوان «هيات مستشاري عالي رهبري در نظام جمهوري اسلامي ايران»، انجام وظيفه مي‌كند.

 

ماده 26 این آیین نامه نیز در رابطه با نحوه تصویب سیاست های کلی نظام چنین بیان می دارد:

 

درخصوص معضلات نظام وساير اموري كه از طرف مقام معظم رهبري به مجمع ارجاع مي‌شود و يا تعيين سياستهاي كلي نظام نتيجه بحث و بررسي مجمع به صورت گزارش كامل به استحضار معظم‌له مي‌رسد و پس از تاييد و براساس تدبير معظم‌له به مراجع مسئول ذيربط ابلاغ خواهد شد.

 

مجمع بطور موردي و يا هر چندگاه يكبار فهرستي از موارد مربوط به سياستهاي كلي نظام را كه قابل بحث در مجمع، تشخيص مي‌دهد تنظيم مي‌كند و پس از تاييد مقام معظم براي بررسي در دستور مجمع قرار مي‌دهد.

 

علاوه بر آنچه که بطور رسمی و تحت عنوان "سیاست های کلی نظام" از جانب رهبری صادر می شود، مواردی را می توان یافت که به نوعی سیاست گذاری غیر رسمی محسوب می شوند. یکی از نمونه های این موارد نامگذاری سال هاست.

 

رهبری نظام جمهوری اسلامی ایران با توجه به مهم ترین اولویت و نیاز کشور در ابتدای هر سال عنوانی را برای آن سال انتخاب می کنند و از همه ارکان حکومت(اعم از قوای سه گانه و سایر نهادها و دستگاه های اجرایی)و مردم می خواهند که در راستای تحقق آن عمل نمایند.

 

اگر چه ممکن است این امر(نامگذاری سال ها)در وهله اول یک رهنمون ساده تلقی شود ولی با توجه نوع نظام سیاسی ایران و جایگاه ویژه مقام رهبری در آن، می توان به اهمیت این موضوع پی برد.

 

النهایه می توان اینطور نتیجه گرفت که: نامگذاری سال ها از سوی رهبر انقلاب اسلامی نوعی سیاستگذاری کلان برای کشور، البته بصورت غیر رسمی و برای مدت یک سال می باشد.

 

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی

آخرین ارسالهای کاربران